Do you play my town on FB? Well, I do. Lahat na ata nang games dito sinalihan ko na. I first tried the Mafia Wars. An takot ko. Ayoko dun. I also don’t like poker. Kahit minsan di ko kursunada ang Gagang Lady. I tried fishing. Maganda. Feeling ko, nasa Palawan ako. And now, Beng introduced me to My Town. You should visit her town, mistulang metropolis sya. Maganda, napa-praktis ang urban planning.

So, I tried building my town. Naka-tatlong bloke na ako. I needed to build a mall. Kinulang ako nang pondo. Of course, hindi naman ako maka-issue nang bonds like Gloria noh? Pero, kelangan ko mag-raise nang pondo. Ganun sa gobyerno eh.

Result? Binenta ko muna ang high school at ang bumbero. Alangan namang ibenta ko ang munisipyo.

So tonite, I was invited nga by my Norwegian friend dahil gusto nyang ma-meet ko yung sister nya.

So ayun.

While having dinner, red wine and all, kaharap ko yung boypren nung sister, pansin ko gwapo talaga syota nya. So, naisip ko, papakita ko sa mga friends ko, so sabi ko kunan ko nang litrato.

Para di mahalata, I made it appear na nag-re-respond ako sa isang text message.

Tinaas ko nang konti fone ko… SHEEET~!@#$%!!~!@#$!# Nag-flash!!!

This is blizzard number 2 this winter season. But this blizzard and the last one cannot be compared with the blizzards in the 90’s here in Philadelphia. One blizzard in the 90’s was even coined as the Story of the Century when the city was closed for 3 straight days. It’s not a fun thing to experience blizzard when you’re on the road although it’s a beautiful thing to experience that much snow.

Anyway…

I slept at about 11pm last night and it was already snowing. I think there was about 4 inches of snow on the ground. This morning, I woke up at around 9am and it was still snowing! I tuned in to the latest forecast and Philadelphia is going to get whalloped with 18 to 24 inches of snow today. I tried to go out and buy me some coffee, but it was blizzard conditions outside, you could hardly see anything because of the snow!

Like most of my neighbors, we would occasionally go outside and plow the snow. See, it’s lighter to plow the snow when it’s fresh on the ground. The moment you leave it for hours there with the rest of the elements, then it gets tougher to plow them for they get heavier. So, yeah, pretty much the entire day, I was making pala all day long up until about 7pm. The snow stopped at around 4pm. Around that time, the snow in front of our house was pro’lly over a foot!

This is also the time that kids are having fun and some out to make some money. They walk around with their friends, pala on hand hahaha, they’d plow your driveway anywhere between $20 to $40 bucks. Gawd! Kung alam ko lang! Sakit kamo sa balakang!

Here are some pics.

Excited ako sa email na natanggap ko.

“Why would we hire you?“, tanong nung nag-interview saken kahapon.

Sabi ko… “I have 100 years of financial experience, excellent credentials, hardworking, organized and very efficient.”

Natapos interview. Pero, duda ko di ako tanggap.

Eh kasi naman…

… bumaba pa yong dalwang managers para buksan ang kotse ko.

Naiwan ko kasi ang susi sa loob at bigla syang nag-lock.

Sinto sinto talaga mga drivers dito! Alam na nilang icy ang kalsada, akala mo nasa Nascar ang mga kabayong to!

So ayun, barado ang dalwang lanes dahil nga sumemplang yung kotse nung isang mama. Mga 45 minutes to 1 hour ata kami sa kalsada, daming nagmumura nang unprintables, rush hour kasi.

So, pinatay ko kotse, nakinig na lang ako nang music. Bahala kau sa buhay nyo! full blast sya kotse ko.

Finally, inalis na yong kotseng nakahambalang.

Takbo na trapik sa kabilang side. Sa side ko, di pa gumagalaw. Ako na ang minumura!

Ampucha! Na-drain battery ko! Argh!

Every year, chini-check namen si Annie kung kumusta na sya. Dati kasi, “damaged goods” daw yong dinilever na boylet nya. Naka-ilang beses tumawag. Nag-ngi-ngit-ngit. Gusto nang isoli samen ang asawa nya. “Ay wag samen!” sagot namen. “Dun mo ibalik ki Miss Marbella!”, sya omorder nyan. Eh dahil di nga maibalik, pinasok nya sa “Obedience School”. Before we knew it, aba! 10 years na pala silang naglolokohan! Haha! Read on…

Dear Tita Reyna,

Bumabati po ako ng Maligayang Pasko at Manigong Bagong Taon!. Malamig na naman ang simoy ng hangin, na nag papahiwatig na ang Pasko ay malapit ng dumating. Pero dito sa natag-puan kong bagong baryo talagang sobrang lamig….yelo ang humahampas sa mukha ko! Anyway, hindi po iyan ang dahilan kung bakit ako sumulat sa iyo Tita Reyna….

Heto po ang aking kwento….

Galing po ako ng Baryong walang family planning, puro sila family planting. Isang dosena kaming mag-kaka-patid, at sasabihin ko pong ako ay isang “latak”! Opo, latak na lang ako dahil ako ang bunso sa mga lalaki. Pero, bagamat latak….ako naman po ang pinaka-gwapo sa aming lahat (hehehe..Tita Reyna sana hindi ito mabasa ng aking mga utol), kaya nga lang kinulang ako sa “taas”. At dito po nag simula ang madami kong excuses sa buhay…..

Natatandaan ko pa ang unang-unang kapilyuhang ginawa ko……grade 3 ako nuon….meron akong magandang ka-iskwela, ang puti nya at makinis….ginawan ko sya ng ekspermento, hinipo ko ang mala-bayabas nyang dibdib! laking gulat ko na lang Tita Reyna ng dapuan ako ng mag asawang sampal sa mukha…..”aray”!

At hindi pa duon natapos iyun……isinumbong pa ako sa aming guro, na kaibigan ng aking “mother”. Naku po, Mahal na Reyna! talagang pinagalitan ako ng sang katutak na sermon ni Mother, at talagang nakakahiya dahil nalaman ng buong klase ko.

Sa hirap ng buhay tumigil ako ng pag-aaral…..sayang may honor pa naman ako nung grade 3, kaya hindi ko na naging ka-klase iyung girl na hinipuan ko, pero nakikita ko pa rin sya……Dumaan ang mga panahon….bago ako naka-tapos ng elementary, dalawang beses akong huminto ng pag-aaral, dahil sa sunod-sunod kaming nag aaral, ako na lang ang huminto……

Naka-ranas din akong mag tinda ng ice buko, ice candy at kung anu-ano pa…..pero syempre mas exciting ang mag “cara y cruz”! Ito ang aking paboritong sport! Ang sarap yatang mag laro…at talagang bitin ang hininga mo sa pag hagis ng pera hangang sa lumagpak ito sa ibaba…….kaya lang Tita Reyna meron akong nakakalungkot na ala-ala sa larong ito…..biruin mo bang makulong ako dahil dito sa pag lalaro ng “Cara y Cruz”? sabagay isang gabi lang yun Tita Reyna, gusto akong kutongan nung Pulis, eh wala na nga akong pera hinihingan pa ako ng limang daan para makalabas daw! Pwes ang sabi ko sa kanya “pwede bang gumamit ng telepono?” sabi sa akin ng pulis “sino tatawagan mo?” sabi ko “yung bayaw kong nasa Crame” aba..ba…ba ang sabi sa akin “kaya pala malakas ang loob mo ha! meron kang ipinag mamalaki!” “o sige lumabas ka na dyan!”.

Hahaha…kaya nga naiiyak ako pag naaalala ko ang bansang Pilipinas….na mi-miss ko na talaga ang amoy ng Pilipinas! Hindi lang yun miss na miss ko ang inuman sa kanto…..dahil sa mga inuman na yan kaya ako napuk-pok sa ulo ng aking tiyuhin na kainuman ko rin! makukulit kasi ang mga lasing sa kanto Tita Reyna!

Minsan naman umatend ako ng binyagan, nasa Manila ako nag ta-trabaho…..nagulat ang aking kapatid sa Legaspi ng makitang natutulog ako sa sala! Talagang sinigawan ako at nag tataka kung bakit ako na-uwi ng Bikol! hahahaha tawa ng tawa ang loka ng ikwento ko na …..sa kalasingan ko sumakay ako ng Bus papuntang Bicol!. Well, umuwi din ako nung madaling araw na yun…

Oo Tita Reyna, madaming kwento tungkol sa pag lalasing ko, pero ako yung tipong natutulog lang pag nalasing, sabi nila mabait naman daw ako…..at sasabihin kong “oo naman ano?” minsan kasi dinadaan lang ang problema at frustration sa pag-inom.

Pero ang lahat ay may hangganan din…….

Ang akala ko habang panahon na lang akong makikipag-barkada at maki-ki-pag inuman umaga at gabi…..pero ang Dyos ay may naka-laang bagay na dapat kong gampanan…..Bagama’t ako’y matanda na ng maka-pag asawa, biniyayaan nya pa rin ako ng tatlong makukulit na anak.

Oo ang buhay ay hindi perpekto, pero, sasabihin kong ako’y isa sa pinaka-maswerteng tao sa mundo! Bukod sa naging kumpleto ang aking buhay na mag karoon ng isang magulong pamilya ay naka-tagpo pa ako ng isang napaka-bait na may bahay……oo kahit sabihin kong ,may konting tapang si misis ko! hahahaha dahil sa kanya naging matino ako!

whaaaaa…..hindi lang talaga ako maka-iyak at baka patulugin na naman ako duon sa aming hallway! hahahahaha those were the days, na hanggang dito sa Canada ay dala ko pa ang ka-adikan ko sa alak at barkada. Sabagay kahit ikaw Tita Reyna ay hindi matutuwa na hindi ako nag papa-alam at nasa kapit-bahay lang pala naikikipag inuman, ni tawag sa telepono ay wala….susme kaya hayun, ikinandado nya ang pintuan at kahit anong lakas ang katok ko hindi nya ako pinag buksan! kaya hayun natulog ako sa hallway, kahit pinag titinginan ako ng tao, tinulugan ko na lang, umaga na ako pinapasok ng matapang kong missis. Pero simula nun hindi ko na inulit ang katarantaduhan ko! hahahaha Ngayun malalaki na ang mga anak namin, subsob ako sa trabaho. Hindi lang isa, kundi dalawa pa ang aking trabaho, at aaminin ko sa aking sarili talagang malaki ang aking ipinag bago!.

Simpleng buhay lang meron kami, pero nakakaraos kami sa araw araw na ginawa ng Dyos. Lumalaki na ang mga anak namin na malulusog at nai-enroll din namin ng konti sa ibang activities na gusto nila.

Tita Reyna, sampung taon na ng una kong makita ang aking mahal na si Annie, umuwi sya sa Pilipinas 2 weeks bago kami ikasal……..At ngayong darating na December 28 ay 10 years na kaming nag babahay-bahayan!

Binabati ko ang aking Mahal na Maybahay ng “Happy 10th Wedding Anniversary”

Ma, isang matunog lang na halik ang kaya kong ibigay sa iyo! hahaha recession kasi Mahal na Reyna, anyway, nag kaka-intindihan na kami ng Mahal ko nyan…….Ma, isang matunog na HALIK ang hatid ko sa iyo….Mwaaaaaa tsup!

Thank you Mahal na Reyna sa iyung matiyagang pag basa ng aking liham. Again, Maligayang Pasko at Manigong Bagong Taon sa iyo at sa buong bumabasa ng iyung ReynaElena.com.

Nag Mamahal,

Bebot

Pansin nyo? December 2009 pa pala to? Hahaha! Sorry talaga sanpitz hehehe! Sa susunod kasi, aagahan mo ang bayad o kaya advance mo para mabilis ang posting ko hehehe! Salamat naman at mukhang hindi ka na ibabalik ni Annie hahaha!

So, I was in Paris with a friend. We’re gonna have dinner with friends nung gabing yun eh gusot gusot damit ko.

So, I went to the lobby, down to the service counter to a lady who I presume don’t speak Anglais. Eh di pa ako marunong mag-French nun.

Umarangkada ang sign language ko, making signs na kelangan ko nang straight and not gusot gusot na damit. Hirap na hirap syang intindihin ako.

After several disastrous broadway rounds of sign language na ayaw talaga umubra, nagsalita sya… “

“Ah… plantsa po ang tawag dun Sir!“

Amfuttta!

Filipina pala!

I went to the mall today and got me a pair of Skechers.

Red tag na, on sale pa. Malaki discount.

Amfutaa! Maiksi yung isang piraso!

Di bale. Ok na to. Carry ko sya sa cashier.

“Last name please!” tanong nya.

“Last name?!” Gulat ko.

“Yes!” sagot nya.

“Kennedy.”

Tinitigan nya ako.

“You don’t look like a Kennedy!” sabi nung maldita.

“I’m hiding my personality for privacy. Be quiet.”

Binato ako nang sapatos nung gaga! Hmpt!

Las nite, Morisya called me to meet her sa may University of Pennsylvania campus, sa The Pod. Papakilala daw nya bago nyang boypren. Nag-kape kape muna ako. While having coffee, me nakatingin sakeng gwapitong latino.

Isang kindat at que pasa, kinalantare ko na si senor.

Dumating si Morisya.

“Oh, so you know each other?!”

Ay leche! Syota nya pala yun! Hmpt!

Here is the roll of Successful Examinees in the NURSE LICENSURE EXAMINATION held on NOVEMBER 29 & 30, 2009. This was released on JANUARY 30, 2010.

Please double click on the file.
jan 2010 nurse licensure examination results

By the way, I forgot the disclaimer, it took me forever to clean up this file with the page numbers and spaces to make it easier to do the search. Like ya’all, I’m also looking for my nephew’s name on the list. I hope the numbering are still complete, otherwise, the PRC listing should be used of course.

Thank you!

“Ayoko na.” msg nang boylet.

“O bakit!? Ano bang nangyari!?” Mga 2 weeks na daw syang iyak nang iyak.

“Heartbroken ako”, sabi nya.

So, sabi ko, kung sino man ang tarantadong nag-break nang heart mo does not deserve you. Maghanap ka nang bago.

“Sukat kasi me bago kang boylet!” sabi saken.

Ay puta! Ako pala yun! Nabasa nya pala ang kinakalantare kong iba!

Pahamak na Facebook to! Hmpt!

Kausap ko barkada ko sa phone. BFF from Manila.

“Kelan pa kayo nag-break?”

“Tagal na…6 months.”

“Bakit?”

“Amoy sigarilyo kasi nung gabing hinalikan ko.”

“So?”

“Eh, hindi naman sya naninigarilyo. Hindi naman ako naninigarilyo. Yong roommate, nya isang kaha sang araw na Marlboro ang nauubos.”

Recession, recession, recession!

Hay naku. At times like this, we all must save talaga.

Andun na ako. I’m doing my best too. So, tinago ko nga ang nag-iisa kong credit card para nga di ko na kaskasin nang kaskasin.

Amfutttaaa!!! Tuloy, di ko na sya makita! Aaaaagrgh!

We had a visitor from Manila last November 2009. He brought us some of these. Then, nakita ko tong litraks na to sa Bikolandia site… eto, nag-lalaway ang lola!

So I went to Barnes & Noble today…

Picked up a book…

Went to the counter and the cashier asked me…

“Are you a member?“

To which I responded…

“No. Should I step outside?”

Gawd! You should see her tiger eyes!!! Hahahaha!