If you're new here, you may want to subscribe to my RSS feed. Thanks for visiting!

After unloading all of our boxes and luggages at the condominium, Joey and I decided to drive around. This was around 2:30 or 3:00 am! Eh, di naman kami makatulog eh!

So we drove to… 

(Sori po Nanay, hindi ko kayi iniinsulto! SomLangit nawa kalulWa nyo! Sori po Ma!)

Yeap… an lugar nang mga phuta. He He He Lahat nang klase nang mga phuta. HA HA HA Dito naglipana ang mga kabit nang buwaya. Yong mababa ang lipad ba? Daming tumitingin sa min. Minsan pinara yong kotse ko nang gurl. HA HA HA O, Joey, pare? Kakana ba tayo? Hindi mo maipinta ang nguso nang Joey. “Biro lang anokaba?!”

Me nakita kami sa kalye. Dun mismo sa tapat nang simbahan nang aming nakilala naming si Chuva. Eto ang nakita namin. Di naman sya Maytag oven. Di naman Whirlpool.

Eto ang binili nang Joey. BIBINGKA. Dun lang kami kumakain sa kalsada. Sa klaseng pangkaraniwan. An sarap maging pangkaraniwan! Litol things? Saya na namin! Ambabaw nang aming needs and feeds.

Pero ayoko nang hotel nang isang pangkaraniwan. Nagkalat sa lugar na to ang mga guests na naka-check-in sa hotel pangkaraniwan. Eto ang itsura nang hotel - fully booked sila ngayong gabi:

Kumakalembang yong simbahan! Taka kami?! ‘las treize na ah! “Mamang pulis! Ano po meron sa kumakalembang na simbahan?

Sagot pulis:

DisYIMBri ngayon. Pasku. Yong kampanang nag-iingay? Simbang gabi. KELANGAN PA BANG IMI-MORAYZ YAN?!

‘Tantadong pulis na yon! Di ko kinunan nang litrato ang kumag na yon! Eh baka ma-weng weng ako dito. Andito kami sa tapat nang Aristocrat. Nangi-ngi-kil yata ang mga lintek na to. Me mga hawak na resibo. Bawat park mo, trenta-singko! Totoo ba to?!

Anyway: Lika. Sumbong na lang natin sa Lord.

Pumasok kami ni Joey. Feel ko, medyo uminit katawan ko. Di naman ako umusok. Dasal… (bigay nyo na po mga kahilingan ko…sana yumaman na ako… sana ma-meet ko na ang aking sugar daddy… sana mag namber wan ako sa pinoytopblogs… at sana yong mga readers ko eh mag-click nang mga sponsors ko. amen!)

Madali lang kami. Tagalog kasi ang sermon. Di ko maintindihan. Eye waz born en da YuEs. Eye dun anderstand talagog. Although, piktapos nang sermon? Palakpakan sila!!! Ikaw na nasermonan? Papalakpak ka pa? Hmmm… anong anomalya to?!

Lika na nga!

We strolled along the street of Malate. Daming klase talaga nang mga phuta dito. Babae… ambabata… lalaki… ambabata…siguro mga dos anyos pa lang ang mga to! Daming mga vaklitas! Dami ding mga mamasan! Marami ding magaganda! At mga waaapooooo! Ohhh!

We stopped by a bar. Dun kami sa labas.

R - “Joey, eye want to be seen! Dun tayo sa labas! Gusto ko pinapansin ang lola mo!”

J - “Kumbakit kasi iniwan ang prozac!”

Joey had red wine. Uhuh! Sosyalera tong kasama ko. Moi? Heinekin. We talked. A lot. Nilait lait namin mga kebigan namin sa Philadelphia. Nilait namin si Chris, si Tomas, si Jellicoe, si Gil, si Teddy, si Lee, si Diwa pati si Chuva, pati nga si Kuta at Bea nilait na rin namin. Si Junsy, si Gene, walang nakalibre sa mga panlallait namin.

Meanwhile, little did we know that there were four guys on the other table who noticed how tastefully beautiful, iresistingly classy kaming dalwa. They were wearing some motorcycling drama. Yun ang custome nila. Maganda naman mga bikes. Mukhang talagang hindi sya di-pedal. I could see na gumagamit nang trenta-singkong litro nang gas.

One guy smiled. *Blush*Ako ba*?!

R - Joey, nakita mo? nakita mo?

J - OO! Kanina pa yan. Di ko alam kung sino satin.

Deadma. Tuloy ang panlalait namin ni Joey. Check namin sa listahan kung sino pa ang hindi namin na-touch. Then… a little later… Lumapit si guy who’s not in a costume:

NOT IN COSTUME: Sir, gusto lang po kayong makilala ni “Ian Bautista”.

J & R (Chorus): Ah, okey.

R - sino sya? artista ba sya? anak ba sya nang WKCP? (well-known corrupt person)?

J - ma’!

All four of them are lookin’ at us! He He He Nawawal na yong attention deficit syndrome ko! Feel na feel ko na mukhang isa dito eh naakit nang aking kagandahan! Yeeehhaa! Maganda talaga ako!!!

Someone from the group approached us! Den,

“Hi, I’m Ian”

And I’m reynz and this is Joey

Chika chika chuvalinga den we had this one minute interview get to know: where do you live? how old are you? are you working? what do you do? you come here often? sino sila? ow? you like us? me? ow? true? ow! feed me more! say it wid feelings! eye reli, reli like honest people. Eto sya:

“Kin eye hab yur namber?”

Teka…. ako ba ang tinitingnan nito? Ko ba kinakausap nito? Hmmm..

With an american accent: 

“Ow, sorry, I don’t have any number nor phone as of yet. But I’m getting one tomorrow”.

Tinawag nya ang wetress. Ask sya nang monggol. Tsik-tsik-chika-tsik! And he gave this one to me:

More chika chika that we’ll meet there somewhere at a time where we could have some orgazm. He He He Mga GAGA! Chika lang un! Di yon ang pinag-usapan namin!

It’s almost 5:00am now!

We started driving back to the condo.

Singing…

“On the pers day of krismas… I think Ian will lay on me!……”

Share This

• In fairness (!) On the second day op krismas!
• Sorry for the long absence! Eto, balita muna!
• I think I’m gonna love it here!
• Kangkong, cure for depression?
• Workplace romance